Urban Exploring

Urban Exploring, kortweg ‘Urbex’ is een tak van fotografie, waarbij door mensenhanden gemaakte en verlaten objecten -gebouwen, voer-, vaar- en vliegtuigen- centraal staan. Verlaten fabrieken, ziekenhuizen, kerken, scholen, kastelen en vooral woonhuizen zijn het onderwerp van deze tak van fotografie.
De schoonheid van het verval, de verborgen geschiedenis achter veel leegstand en de natuur die terugneemt wat eens van haar was zijn de onderwerpen die worden vastgelegd.

Urban Exploring is een bezigheid die vele dagen van speurwerk vereist teneinde in het bezit te komen van adressen -locaties- die verlaten en mogelijk toegankelijk zijn. Het afspeuren van sociale media, foto-blogs, nieuwsberichten en al hetgeen dat mogelijk informatie kan verschaffen in de zoektocht naar ‘verlaten objecten.

Contacten met betrouwbare gelijkgestemden, ontmoetingen, gezamenlijke explores, gedeelde kennis en informatie verschaffen een grote collectie locaties. Sinds de eerste contacten met de urbex-scene in 2011 hebben speurwerk en contacten een database opgeleverd waarin meer dan 2500 potentiële objecten zijn opgeslagen in met name België, Duitsland, Luxemburg en Frankrijk.

Om veiligheidsredenen is het fotograferen van verlaten objecten geen individuele bezigheid. Objecten die sterk onderhevig zijn aan verval kunnen instortingsgevaar vertonen waardoor gevaarlijke situaties moeten worden vermeden.

De euforie van het vinden van een locatie na lange zoektocht, het nemen van de hindernissen, de adrenaline die vrijkomt bij het ongezien betreden van objecten, het vastleggen van wat men aantreft en de voldoening bij het verwerken van het gemaakte beeldmateriaal maken dit tot een spannende stijl van fotografie.
Immers, het zonder toestemming betreden van andermans terrein, het binnenklimmen van verlaten woningen, vaak nog voorzien van de gehele inventaris, zijn strafbare feiten.

Uiteraard gaat het slechts om het vastleggen van het verval en een de geschiedenis van het object en is er van diefstal of vernieling -het motto van de echte explorer- geen sprake. Dit uitleggen aan de arm der wet, een bewaker, een waakzame buur of eigenaar die onverwacht ten tonele verschijnt is geen gemakkelijke opgave, met name wanneer dit in een vreemde taal moet.

Publicaties van beeldmateriaal verzameld tijdens de explores maakten de verborgen urbex-scene bekend bij het grotere publiek, met als gevolg een explosieve groei en een tsunami aan urbex-toeristen. De gretige ongecontroleerde handel in locaties heeft veel publiek aangetrokken dat helaas maar al te vaak geen normen en waarden hanteert. Publiek dat vaak massaal, onvoorzichtig en opvallend te werk gaat en daarmee de omgeving van veel verlaten objecten wakker schudt.

De overlast die omwonenden ervaren, jongeren die een nieuwe hangplek ontdekken en vernielingen aanrichten hebben ervoor gezorgd dat deze tak van fotografie in een kwaad daglicht kwam te staan.

Urban Exploring, een bezigheid die lange tijd ‘underground’ werd beoefend door een gesloten gemeenschap, lijkt te zijn verworden tot een soort volksvermaak van de eerste categorie, de reden waarom deze tak van fotografie nu ‘on hold’ staat …